कविता

.                        कवी गौतम धोटे 

जिभा कापल्या बोलतांना..

त्या बाबाला आम्ही काय दिल व माय हायना खर ,

लागले भराया आपलेच घर व, माय हायना खर. (धृ )

कमरेला झाडू ,  चालतांना

 जिभा कापल्या, बोलतांना 

हायना खर. -१-

तुमचा आमचा झाला उधार 

निच्च रूढीचा,गाडला भार 

हायना खर. -२-

भयानक होतो,अंधारी रात 

तेव्हा नव्हती कुणाची साथ

 हायना खर. -३-

गौतम हा नाही राहिला गुलाम

करती बघा आज झुकून सलाम 

हायना खर. -४-

कवी, पञकार गौतम धोटे 

आवारपूर, जी,चंद्रपूर(म.हा.)