मुकुट भक्तांचा आहे पण,उपास देवाचा आहे!..

• भक्तीचा उपहास करून,देवाची थट्टा करणे किती धार्मिक संवेदनशील की अपमानास्पद आहे.!.

• नेत्याला देव बनवणे हा लोकशाहीचा अपमान आहे, हे देशाचे नव्हे तर एका व्यक्तीचे उदात्तीकरण आहे!

.       लोकशाहीचा अपमान व हुकुमशाही ची वाटचाल.

"साप्ताहिक जनता की आवाज"

 न्यूज नेटवर्क 

न्यु दिल्ली/नागपूर :- भारतातील राजकारणाने आता भक्तीचा मुकुट परिधान केला आहे. नरेंद्र मोदींची प्रतिष्ठा वाढवण्याचा निर्धार केलेल्या अतिउत्साही समर्थकांनी त्यांना देव बनवून मंदिरात स्थापित केले आहे. त्यांच्या डोक्यावर मुकुट, हातात धनुष्यबाण आणि समोर आरतीचे ताट—निवडणूक लोकशाहीत, पंतप्रधानांना प्रश्न विचारले जातात, देवाला नाही. नेत्याची प्रतिष्ठा त्याच्या कामावर उभारली जाते, पुतळ्यांवर किंवा मंदिरांवर नाही. पण जेव्हा राजकारण धर्म बनते, तेव्हा मतदार चिन्ह तर ठरवायचेच राहते!

भक्तांना वाटते की यामुळे मोदींचा दर्जा वाढेल, पण प्रत्यक्षात ते त्यांना उपहासाचा विषय बनवत आहेत. त्यांना नागरिक नव्हे, तर भक्त बनवले जात आहे.

नव्या समर्थकांनी त्यांना देवत्व बहाल केले आहे, ज्यामुळे ते वाद आणि उपहासाच्या भोवऱ्यात सापडले आहेत—कारण लोकशाहीत नेत्याची प्रतिष्ठा मंदिरे, पुतळे किंवा आरतीवर नव्हे, तर त्यांच्या कृतींवर उभारली जाते. भारतातील राजकारण पूर्वी विचारांवर, नंतर चेहऱ्यांवर आधारित होते आणि आता काही अतिउत्साही समर्थकांनी ते थेट मंदिरांपर्यंत नेले आहे.

देवाची गम्मत नाही तर मोदीचीं थट्टा!..

 सोशल मीडियावर व्हायरल झालेल्या एका व्हिडिओमध्ये पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना भगवान श्रीरामाच्या रूपात चित्रित करण्याची आणि बिहारमध्ये एक भव्य मंदिर बांधण्याची मागणी करण्यात आली आहे. डोक्यावर मुकुट, हातात धनुष्यबाण आणि समोर आरतीची तयारी असलेला तो पुतळा पाहून, आपण लोकशाही भारतात उभे आहोत की एखाद्या नवीन राजकीय देवतेच्या अनावरण सोहळ्याला उपस्थित आहोत, हे समजणे कठीण होते. हा नरेंद्र मोदींच्या विरोधाचा प्रश्न नाही. नरेंद्र मोदी हे देशाचे निवडून आलेले पंतप्रधान आहेत. त्यांचे समर्थक त्यांच्या धोरणांची, निर्णयांची आणि कामगिरीची प्रशंसा करत असतील. ते त्यांना एक खंबीर, लोकप्रिय किंवा करिष्माई राजकीय नेतेही मानत असतील. पण एका जिवंत राजकारण्याला देवत्व देणे आणि त्याला प्रभू श्रीराम म्हणून चित्रित करणे हा पाठिंबा नसून खुशामत आहे, ज्यामुळे अंतिमतः त्या नेत्याचेच सर्वात मोठे नुकसान होते.

मोदींना देव बनवल्यामुळे होणारे त्यांचे नुकसान.

.          देशाला आर्थिक नुकशान, वाढता भाव.

मोदी समर्थकांना असे वाटत असेल की मंदिरे बांधून आणि पुतळे उभारून ते आपल्या नेत्याची प्रतिष्ठा वाढवत आहेत. प्रत्यक्षात, ते पंतप्रधानांना देश आणि जगासमोर हास्यास्पद बनवत आहेत. भक्तांनी त्यांच्या डोक्यावर मुकुट ठेवला, भक्तांनी त्यांच्या हातात धनुष्यबाण दिला आणि भक्तांनी त्यांना देव घोषित केले, पण या सर्व कृती नरेंद्र मोदींची थट्टा करण्यासारख्या आहेत.

एखाद्या नेत्याची प्रतिष्ठा त्याच्या कामावर, निर्णयांवर आणि जनतेच्या पाठिंब्यावर अवलंबून असते. मंदिराची उंची, पुतळ्याचा आकार आणि आरती करणाऱ्या लोकांची संख्या हे पंतप्रधानांच्या महानतेचा पुरावा असू शकत नाही. जर नरेंद्र मोदींनी देशासाठी चांगले काम केले असेल, तर इतिहास त्यांना पारखेल. यासाठी त्यांना देव बनवण्याची किंवा मंदिरात ठेवण्याची गरज नाही. समर्थकांनी हे समजून घेतले पाहिजे की अति स्तुतीमुळे अनेकदा विरोधापेक्षा जास्त नुकसान होते. असे भक्त त्यांच्या विरोधकांपेक्षाही जास्त मोदींची खिल्ली उडवण्यासाठी स्वतःच्याच पुतळ्यांचा वापर करतील.

ही भक्ती नाही, तर व्यक्तिपूजा आहे.

.                    व्यक्ती पुजा

धार्मिक श्रद्धेच्या नावाखाली, एका राजकीय नेत्यासाठी व्यक्तिपूजाच प्रस्थापित केली जात आहे. याला सनातन धर्माचा विस्तार म्हणणे हे स्वतः सनातन परंपरेवरच अन्याय करण्यासारखे ठरेल. हा धर्म नाही. हे राजकारणाचे एक धार्मिक पॅकेज आहे, ज्याच्या आत एक नेता आहे आणि बाहेरून देवाचा एक चकचकीत मुलामा आहे. सामान्यतः, जर एखादी व्यक्ती दुसऱ्या धर्मावर किंवा देवतेवर विश्वास ठेवत नसेल, तर ती त्याची पूजा करत नाही, पण त्यावर टीका करणेही तिला आवश्यक वाटत नाही. इथली परिस्थिती विचित्र आहे. आधी एका व्यक्तीला देव बनवले जात आहे, आणि मग समाजाने या नवीन राजकीय देवाचा आदर करावा अशी अपेक्षा केली जात आहे. देशाच्या एका भागाला नरेंद्र मोदी आवडतात, तर दुसऱ्या भागाला त्यांचे राजकारण आणि धोरणे आवडत नाहीत. मंदिराच्या बांधकामामुळे टीकाकार भक्त बनतील का? आता सरकारवर प्रश्न विचारणाऱ्याला देवाचा अपमान करणारा मानले जाईल का? आज आरती केली जात आहे. टीका करणे अयोग्य आणि मतदानाला विरोध करणे पाप आहे, असे घोषित करायला उद्या किती वेळ लागेल?.

आपल्याला एका जबाबदार पंतप्रधानांची गरज !...

.   14 PM पैकी हुकूमशाही कडे वाटचाल करत PM.

लोकशाहीत पंतप्रधानांना प्रश्न विचारले जातात, पण देवाला

 नाही. पंतप्रधान निवडणुका लढवतात, जाहीरनामा प्रसिद्ध करतात, बहुमत मिळवतात आणि संविधानाची शपथ घेऊन सरकार चालवतात. देव निवडणुका लढवत नाहीत, मते मागत नाहीत, किंवा पाच वर्षांनंतर प्रगतीपुस्तक घेऊन जनतेसमोर हजर होत नाहीत. राजकारण्याला देव बनवण्याचा सर्वात धोकादायक पैलू हा आहे की, त्यामुळे असे वातावरण निर्माण होते जे लोकशाही उत्तरदायित्वच नाहीसे करते. जेव्हा एखाद्या नेत्याला दैवी मानले जाते, तेव्हा त्याच्या निर्णयांवर प्रश्न विचारणे हे पाप मानले जाईल. धोरणांवरील टीका ही श्रद्धेवरील हल्ला मानली जाईल आणि असहमत असलेल्या कोणत्याही नागरिकाला देवविरोधी नव्हे, तर अयोग्य घोषित केले जाईल. देशाला संविधानाला जबाबदार असणाऱ्या पंतप्रधानांची गरज आहे, देवाची नाही. जी लोकशाही नागरिकांना भक्त बनवते, ती हळूहळू न्यायालयात बदलते. तिथे प्रश्न नसतात, फक्त जयघोष असतो.

जेव्हा राजकारण धर्म बनते..

.                  आंदोलन करतांना 

राजकीय निष्ठा आता विचार, धोरणे आणि परिणामांवर आधारित असण्याऐवजी भक्तीमध्ये रूपांतरित होत आहे. एखाद्या नेत्यावर टीका करणे आणि त्याला पाठिंबा देणे हीच भक्ती बनण्यापेक्षा लोकशाहीसाठी मोठा इशारा तो कोणता असू शकतो? निवडणूक प्रचार आणि धार्मिक विधी यांच्यातील सीमारेषा पुसून टाकून, समर्थक असे वातावरण निर्माण करत आहेत जिथे सत्तेशी असहमत असणे हे श्रद्धेचा अपमान म्हणून सादर केले जाऊ शकते. जुलैमध्ये जंतर मंतर येथे जैनजींनी केलेल्या आंदोलनाने याचा आणखी एक पैलू दाखवून दिला. शिक्षण व्यवस्था आणि धर्मेंद्र प्रधान यांच्या संदर्भातील आंदोलने

.                       आदोंलक

तरुणांचा संताप पंतप्रधानांच्या राजकीय प्रतिमेवर ओढवला. नरेंद्र मोदींबद्दल मीम्स तयार केले गेले, तीव्र उपहासाचा वापर केला गेला आणि अनेक ठिकाणी सभ्यतेच्या मर्यादाही ओलांडल्या गेल्या. यावरून हे दिसून येते की देशातील प्रत्येक नागरिक मोदींकडे एकाच दृष्टिकोनातून पाहत नाही. अशा परिस्थितीत, त्यांचा आदर वाढवण्याऐवजी, त्यांना देव बनवल्याने विरोधकांना उपहासाची एक नवीन संधी मिळते.

भगवान श्रीराम हे प्रचाराचे साधन नाहीत..

.                 स्व:त देवत्वाचा साधन

सर्वात गंभीर प्रश्न हा आहे की मोदींच्या पुतळ्याला भगवान श्रीरामांच्या रूपात का दर्शवण्यात आले? श्रीराम हे कोणत्याही राजकीय पक्षाची, नेत्याची किंवा समर्थक गटाची वैयक्तिक मालमत्ता नाहीत. ते लाखो लोकांच्या श्रद्धेचे केंद्र आणि प्रतिष्ठेचे एक शाश्वत प्रतीक आहेत. एका जिवंत राजकारण्याच्या हातात धनुष्यबाण देऊन त्याला श्रीरामांसारखे बनवणे ही धार्मिक भक्ती नाही; हे एका धार्मिक प्रतीकाचे राजकीय शोषण आहे. जर उद्या प्रत्येक पक्षाने आपल्या नेत्याला देव किंवा देवीच्या रूपात दर्शवणारी मंदिरे बांधायला सुरुवात केली, तर राजकीय पुतळ्यांसाठी धर्म ही एक स्पर्धा बनणार नाही का?